ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΟΥΤΣΑΤΣΟΥ

Ο τόπος που κουβαλάμε μέσα μας

Επιμέλεια: Γιάννης Φώσκολος

Η δημοφιλής ερμηνεύτρια μπορεί να έχει διαγράψει λαμπρή καριέρα στην Αθήνα, αλλά δεν ξεχνά το χωριό από όπου ξεκίνησε. Εκεί άλλωστε, στα Βελανίδια, μπολιάστηκε για πρώτη φορά με το μικρόβιο της μουσικής. 

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Βελανίδια Λακωνίας. Τόπος μυστηριακός, που τον περιγράφουν ιστορίες με πειρατές, φαντάσματα και ξωτικά. Ανθρωποι απλοί, που αγαπούν τον τόπο τους φανατικά.

Κι εγώ έτσι τον αγαπώ. Οπου και να ταξιδέψω -κι έχω ταξιδέψει αρκετά- πάντα μπροστά σε ένα καινούργιο τοπίο, έρχεται και μπαίνει μπρος από τα μάτια μου η θέα από το πατρικό μου σπίτι, με το Μυρτώο Πέλαγος να αλλάζει χρώματα και διαθέσεις παρασέρνοντας την ψυχή μου σε ανάλογα συναισθήματα. 

«Το χωριό μου είναι το πιο όμορφο», λέω και... με παίρνουν στο ψιλό. 

Η Λακωνία, τοπίο παράξενο, γεμάτο εναλλαγές. Αλλού καταπράσινη και γαλήνια και αλλού κακοτράχαλη και άγρια. Και η θάλασσα χιλιάδες αποχρώσεις. Οι άνθρωποι πλασμένοι από τους κραδασμούς του τοπίου. Λίγο αλαφροΐσκιωτοι, λίγο αψίκοροι και αυταρχικοί, πεισματάρηδες, ξεροκέφαλοι αλλά και ονειροπόλοι.

Δύσκολα τους γυρνάς τη γνώμη, αλλά εύκολα τους κατακτάς στο γλέντι και στο τραγούδι, παρόλο που με την πρώτη «δεν τους το ‘χεις». 

Ο τόπος του κάθε ανθρώπου είναι η ψυχή του. Και όσο κι αν κανείς απαρνηθεί τον τόπο του, όσο μακριά κι αν πάει, εκείνη η γωνιά που μεγάλωσε τον ακολουθεί σαν ίσκιος και είναι σφραγίδα ανεξίτηλη στη σκέψη και στα έργα του.

Οι Λάκωνες, παραδοσιακά, αν συναντηθούμε σε ξένο τόπο δενόμαστε και υποστηριζόμαστε φανατικά και αυτό γιατί δεν ξεχνάμε ποτέ τις ρίζες μας. Θυμάμαι μικρή στο χωριό μου, αν ερχόταν κανείς από ταξίδι, έτρεχαν όλοι στο καφενείο να τον ρωτήσουν αν είδε κανέναν συγγενή τους, τι κάνει ο τάδε και ο δείνα και αν είναι καλά, λες και ο κόσμος ήταν τόσο μικρός που όλοι απλώς συναντιόμαστε καθώς τον περιδιαβαίνουμε.

Από την άλλη, τώρα που το σκέφτομαι, δεν ήταν και τόσο παράξενο, γιατί οι Λάκωνες έχουν τα στέκια τους όπου κι αν πάνε και ξέρει ο ένας πού θα βρει τους άλλους. Μάλλον έτσι κάνουν λίγο-πολύ όλοι οι άνθρωποι. 

Αναζητούν την ασφάλεια των δικών τους. Είμαστε ράτσα ξεχωριστή αλλά και ίδια με τις άλλες. Εκείνο που διαφοροποιεί όλους μας είναι το τοπίο που κουβαλάμε στην ψυχή μας και που σμίλεψε τον χαρακτήρα μας. Εκείνο που μας μεγάλωσε και μας πονάει. Είμαστε φτιαγμένοι από τις αντιθέσεις του λακωνικού τοπίου. 

*Η Αναστασία Μουτσάτσου γεννήθηκε στα Βελανίδια του Νομού Λακωνίας. Στο μικρό αυτό χωριό κοντά στη θάλασσα έμαθε τα παραδοσιακά τραγούδια, ακούγοντάς τα από τη μητέρα της. Σε ηλικία 15 ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στον Πειραιά. Τελειώνοντας το σχολείο φοίτησε στο ωδείο του Κώστα Κλάβα, παίρνοντας μαθήματα κιθάρας και φωνητικής. Με το τραγούδι άρχισε να ασχολείται μέσα από γκρουπάκια που έφτιαχνε με τους φίλους της. Επαγγελματικά άρχισε να τραγουδά το 1982 δίπλα στη Γλυκερία. Ακολούθησε μια λαμπρή σταδιοδρομία στον χώρο του πενταγράμμου με πολλές αξέχαστες εμφανίσεις και εξαιρετικά επιτυχημένες δισκογραφικές δουλειές. 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Ο τόπος που κουβαλάμε μέσα μας
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ GOOGLE
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή