ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ

Η μουσική της Θράκης

Επιμέλεια: Γιάννης Φώσκολος

Το «αηδόνι της Θράκης», ο άνθρωπος που έκανε γνωστό στο πανελλήνιο τον πλούτο της θρακιώτικης μουσικής, αφήνει για λίγο στην άκρη το μικρόφωνο και γράφει για την ιδιαίτερη πατρίδα του, που υπεραγαπά.

Τη φλόγα, το μεράκι για τη μουσική το δανείστηκα από τον τόπο μου. Η Θράκη έχει τριών ειδών μουσικές, όπως και τα κομμάτια στα οποία χωρίστηκε η πάλαι ποτέ μεγάλη Θράκη. Το ένα το πήραν οι Βούλγαροι, το άλλο οι Τούρκοι και το τρίτο, το μικρότερο, εμείς.

Από τις δύο μεγάλες περιοχές, τη Βόρεια και την Ανατολική Θράκη, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, ήρθανε στο ελληνικό κομμάτι οι πρόσφυγες, Καππαδόκες, Πόντιοι και πολλοί άλλοι. Εφεραν μαζί τις μουσικές, τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά τους. Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σε αυτόν τον πλούτο. Διδάχτηκα από πρόσφυγες και από ντόπιους. Στο ανατολικό τμήμα, το τραγούδι έχει χρώμα βυζαντινό. Στο βόρειο έχει βαλκανικό. 

Στη Δυτική Θράκη επικρατεί ένα κράμα αυτών των δύο. Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα της θρακιώτικης μουσικής κι εκεί οφείλεται η μεγάλη ποικιλία σε ρυθμούς και μουσικά χρώματα. 

Η παράδοσή μας είναι συνυφασμένη με την Ιστορία μας. Οσο σημαντικό είναι να υπάρχει Ιστορία, άλλο τόσο σημαντικό να υπάρχουν και παράδοση, ήθη, έθιμα, δημοτικά τραγούδια, χοροί, φορεσιές. Ολα αυτά είναι μέρος της ταυτότητάς μας. Οχι γιατί το λένε μόνο οι δικοί μας λαογράφοι. Αλλά κι επειδή το παραδέχονται πολλοί ξένοι ερευνητές.

Ακόμη και το μεράκι για το τραγούδι, κι αυτό είναι κομμάτι της ταυτότητάς μας. Εγώ το έζησα. Ανθρώπους να τραγουδάνε παντού. Οταν ήμουν παιδί ο κόσμος τραγουδούσε στα χωράφια, στο σπίτι, στις δουλειές, στον δρόμο. Είχε ανάγκη το δημοτικό τραγούδι. Οι γυναίκες κυρίως. Οι άντρες πιο σπάνια. 

Γεννήθηκα στην Καρωτή. Ενα αγροκτηνοτροφικό χωριό έξω από το Διδυμότειχο. Η μάνα μου ήταν μερακλού και καλλίφωνη. Ο πατέρας μου ιερέας, έψαλλε ύμνους και τροπάρια. Είχα την τύχη να πάρω και από τους δύο. Τη μουσική την είχα μέσα στο σπίτι μου, αλλά τότε πού χρόνος και μυαλό για μουσική. Κατοχή, Εμφύλιος, δύσκολα χρόνια...

Οταν τελείωσα το Γυμνάσιο πήγα στα Πετρωτά, στα σύνορα Βουλγαρίας - Ελλάδας, ως δάσκαλος. Εκείνη την εποχή οι δάσκαλοι ήταν ή στρατιώτες ή αντάρτες. Μετά κατέβηκα στην Αθήνα, το '50, και ξεκίνησα να τραγουδώ. Μέχρι τότε το θρακιώτικο δεν είχε βγει από τα σύνορα της Θράκης... 

Σήμερα η Καρωτή είναι ένα χωριό συνταξιούχων. Αλλά ο κόσμος της Θράκης είναι ακόμη φιλότιμος και φιλόξενος. Και ο τόπος εύφορος πολύ. Από τις πιο όμορφες και εύφορες περιοχές της Ελλάδας. Κι ας τον είχαν κάποτε τον Εβρο για τόπο εξορίας...».

* Ο Χρόνης Αηδονίδης γεννήθηκε το 1928 στην Καρωτή Διδυμοτείχου. Διδάσκεται βυζαντινή μουσική από τον ιερέα πατέρα του, τον παπα-Χρήστο, ενώ η καλλίφωνη μητέρα του, η κυρά Χρυσάνθη, τον μυεί στον πλούτο της παραδοσιακής θρακιώτικης μουσικής. Αργότερα συνεχίζει τις σπουδές του στη βυζαντινή μουσική, ενώ σπούδασε και λογιστικά. Από το 1950 άρχισε να εργάζεται ως λογιστής στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο.

Εκεί το 1953 τον αναζητά ο λαογράφος Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου και του προτείνει να συμμετάσχει στην εκπομπή του «Θρακικοί Αντίλαλοι» στο κρατικό ραδιόφωνο ΕΙΡ. Ηταν η πρώτη φορά που τα θρακιώτικα τραγούδια ακούγονταν παντού. Σήμερα έχει μια πλούσια δισκογραφία με τα ωραιότερα τραγούδια της Θράκης κι έχει λάβει μέρος σε εκατοντάδες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Η μουσική της Θράκης
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ GOOGLE
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή